محیا یعنی زندگی

مث صومعه تو بارون می مونی   مث بارون تو خیابون می مونی   مث دخترای چل گیس قدیم   تو کالسکه های تهرون می مونی   مث سایه ی درختای بلند   توی کوچه های شمرون می مونی   مث شمعدونای شاه عباسی   توی گنجه ی گنج آقا جون می مونی   مث انگشتری دعانوشته عقیق   توی دستای خانوم جون می مونی   مث گلدونای خونه ی عزیز   توی طاقی دو ایوون می مونی   ...

بالاخره بعد از کش و قوسهای زیاد محیا خانم به دیرا رفت تعجب نکنید دخمل ناز من به دریا میگه  دیرااااا   جمعه 12 مهر بود که رفتیم بابا صبح امتحان حج داشت و مجبور شدیم ظهر حرکت کنیم ناهار را تو راه خوردیم و شب تو بندر انزلی خوابیدیم   هوا بسیار سرد بود و مدام باران میبارید .....   صبح  هم بسیار شدید باران می اومد و ما به سمت استارا رفتیم و شب انجا استراحت کردیم   استارا باران نمی اومد ولی سرد بود و محیا گل گلی نتونست کنار دریا بره ..   من هم حسابی بازارش را گشتیم که البته افتظاح و بسیار بیخود بود   یک شب هم چابک سر خوابیدیم تو یه باغ بسیا...